Zwiedzający mogą obejrzeć liczne kamienne kolumny, dużą platformę (czyli stylobat) oraz wewnętrzną komnatę (czyli cellę) bazyliki (Hera I). W Świątyni Neptuna (Hera II) przyjrzyj się dokładnie detalom kolumn, kapitelom i belkowaniu, żeby docenić kunszt architektoniczny starożytnych Greków.

Mimo że świątynia od wieków narażona jest na działanie czynników atmosferycznych, wciąż można w niej dostrzec niektóre oryginalne elementy dekoracyjne, takie jak rzeźbione detale w belkowaniu i frontonie. Te artystyczne detale pozwalają zajrzeć za kulisy ówczesnej sztuki i rzemiosła.

Chociaż nie są tak dobrze zachowane jak sama świątynia, przed świątynią Hery II można zobaczyć pozostałości ołtarza. To właśnie tutaj odprawiano ofiary i inne obrzędy ku czci bogini Hery.

Zbudowana około 550 r. p.n.e., jest to starsza z dwóch świątyń Hery w Paestum. Początkowo uważano, że to bazylika – stąd ta nazwa – ale później okazało się, że to świątynia poświęcona Heri. Świątynia ta jest w stylu doryckim i ma układ perypteralny (otoczona jednym rzędem kolumn), z dziewięcioma kolumnami po bokach krótszych i osiemnastoma po bokach dłuższych. Wnętrze zostało podzielone na nawę główną i dwie nawy boczne za pomocą dwóch rzędów kolumn – to rozwiązanie typowe dla późniejszych bazylik, ale rzadko spotykane w greckich świątyniach.

Często nazywana Świątynią Neptuna – co jest błędną nazwą nadaną przez dawnych archeologów – ta świątynia to tak naprawdę druga świątynia poświęcona Heri, zbudowana około 460–450 r. p.n.e. Jest większy i lepiej zachowany niż Hera I, a pod względem proporcji i dopracowania szczegółów stanowi szczytowe osiągnięcie porządku doryckiego. Ta świątynia też jest perypteralna – ma sześć kolumn wzdłuż krótszych boków i czternaście wzdłuż dłuższych. Świątynia stoi na trzystopniowym podwyższeniu i ma centralną celę z pronaosem (przednim przedsionkiem) oraz opisthodomosem (tylnym przedsionkiem), ale w przeciwieństwie do Świątyni Hery I nie ma wewnętrznego rzędu kolumn.